— Dada, boshlaymizmi? — deb so‘radi o‘g‘li Elmurod, qo‘lida sath o‘lchagich (uroven) bilan chiqib.
Instruksiyaning birinchi bandi qat’iy edi: Sodiq aka uylari biroz qiyshiqroq ekanini o‘shanda bildi. Ular Elmurod bilan bir soat davomida ip tortib, "nol" nuqtasini qidirishdi.— Agar birinchi qator qiyshiq ketsa, tepasi Minorai Kalonga o‘xshab qoladi, — deb hazillashdi Sodiq aka. 2-bob: "Qattiq siqmang!" montazh saidinga instruktsii
Sodiq aka ko‘zoynagini to‘g‘rilab, yo‘riqnomani baland ovozda o‘qiy boshladi. Hikoyamiz mana shu "sarguzasht" haqida. 1-bob: Poydevordagi imtihon — Dada, boshlaymizmi
Uch kundan keyin uy tanib bo‘lmas darajaga keldi. Ko‘k va oq rangli sayding quyoshda tovlanar, devorlar xuddi chizilgandek tekis edi. Sodiq aka charchagan bo‘lsa-da, uyiga qarab faxr bilan turardi. Qo‘lidagi o‘sha g‘ijimlangan yo‘riqnomani buklab cho‘ntagiga soldi. Ular Elmurod bilan bir soat davomida ip tortib,
Eng qiyin joyi yo‘riqnomadagi mana shu jumla bo‘ldi: Sodiq aka yoshligidan hamma narsani mahkam qilishga o‘rgangan usta edi. Har safar mixni oxirigacha urib qo‘yganda, Elmurod yo‘riqnomani ko‘rsatib:— Dada, quyosh chiqsa plastmassa kengayadi, joy qolmasa "to‘lqin" bo‘lib ketadi, — deb eslatib turdi.Ular mixlarni xuddi zargarlardek ehtiyotkorlik bilan, 1-2 millimetr masofa qoldirib qo‘ya boshlashdi. 3-bob: Burchaklardagi jumboq
— Bilasanmi o‘g‘lim, — dedi u Elmurodga, — bu faqat sayding haqida emas. Bu tartib bilan yashash haqida ekan.